Xi'an - Zijde en Terracotta

Onze globetrotter vaardigheden werden de afgelopen dagen behoorlijk op de proef gesteld, maar we hebben ons er kranig doorheen geslagen.

Het begon al met de trein van Shanghai naar Xi’an. We wisten dat we de coupé moesten delen met nog 2 andere reizigers, geen probleem. Maar dat het roggelende, spugende en snurkende chinezen waren, hadden we niet echt voor ogen gehad. Onsmakelijk is het woord wat hierop van toepassing is...

Na een korte nacht in de trein, want slapen kwam er nauwelijks van, waren we blij dat we in Xi’an aankwamen. Een stad, waar niemand Engels spreekt of ook maar iets van je begrijpt. En wij niet van hun... haha. We hadden de instructie gekregen om bus 9 te nemen richting hostel, maar wanneer we uit moesten stappen was ons een raadsel. Gelukkig ben ik goed in kaartlezen, dus ik wist wel welke kant we opmoesten. Maar wanneer we moesten uitstappen?? Better safe than sorry, dus we stapten op tijd uit in de straat vlakbij het hostel, dachten we...

Nog zo’n 3 kilometer gelopen en daar was dan eindelijk onze straat. Het hostel was nergens te vinden!! Op een gegeven moment herkende ik een poortje (van de site waar we het geboekt hadden), dus daar moest het zijn.. Er zat inderdaad een hotel, maar niemand die engels sprak, van onze reservering hadden ze nog nooit gehoord, dus tja, wat nu??

De receptioniste probeerde dmv een of ander vertaalprogramma nog een beetje te communiceren, maar gaf de moed al snel op en belde een dame die engels sprak. Robert heeft zijn charmes nog in de strijd gegooid en we hebben wel een kamer kunnen krijgen. Helaas niet voor de afgesproken prijs en de beloofde faciliteiten waren niet aanwezig.

We hadden ook op zoek kunnen gaan naar een ander hostel, maar helaas troffen we National Holiday, dus de hostels zijn helemaal vol. Ach, het is maar voor een paar nachten...

Later die dag troffen we nog 2 Canadese meiden die precies hetzelfde hadden (het lag dus niet aan ons), en met z’n 4-en hebben we lekker een hapje gegeten en een biertje gedronken en konden we weer lachen om alles :)

Maar uiteindelijk waren we hier natuurlijk voor het Terracotta Leger, dus de volgende dag gingen we er naartoe. Met de bus voor zo’n 70 cent per persoon werden we erheen gebracht (1 uur reizen vanaf de stad). Heerlijk die prijzen hier!!

Lang geleden was er een keizer, Qin Shihuang (259-210 v.c.), hij was de eerste Keizer van een verenigd China. Op zijn 13e werd hij keizer van een klein deel en hij heeft ervoor gezorgd dat een verdeeld China, samengevoegd werd tot 1 land. Hiermee bracht hij ook uniformiteit in zijn land, denk hierbij aan maten, gewichten, munteenheid en schrift.

Toen hij het land veroverd had, wilde hij zijn rijk beschermen. Een deel van de Chinese muur bestond al, maar hij heeft ervoor gezorgd dat alle losse onderdelen aan elkaar verbonden werden.

Het rijk moest ook na zijn dood beschermd worden. Hiervoor bedacht hij een leger, gemaakt van terracotta. Hij stelde ze zodanig op dat ze de stadspoorten beschermden. Bij het aanzicht van de vijand op de stad, zou deze zodanig moeten schrikken dat deze zou vluchten.

Voor deze klussen heeft hij 500.000 man ingezet, maar door een slechte verzorging van deze mannen, heeft 70% het niet overleefd. Toen keizer Qin uiteindelijk stierf, was men bijna klaar met zijn leger. Echter... de vijand kwam toch, en heeft toen al veel beelden verwoest. Door het verloop van de jaren en de weersinvloeden is het leger uiteindelijk onder de grond terecht gekomen en lange tijd wist niemand van het bestaan af.

Tot het moment dat in 1974 een boer een waterbron wilde boren in de grond, en hij stuitte op de overblijfselen. Sindsdien is men bezig geweest om het op te graven en te restaureren, en voorlopig zijn ze nog niet klaar. Ze verwachten nog zo’n 200 jaar nodig te hebben voor het af is.

Er zijn 3 hallen waar wat te zien is. We begonnen bij hal 3, wat het commandocentrum is geweest. Nu zagen we er een aantal mannetjes staan en wat paarden. In hal 2 is eigenlijk nog minder te zien, veel van wat daar is, moet nog opgegraven en gerestaureerd worden. Maar hal 1... dat is waar iedereen voor komt. Rijen soldaten achter elkaar, voor een soort stadspoort, met paarden etc. De soldaten zijn zo’n 1.80m hoog en hebben allemaal een eigen gezicht, geen een beeld is hetzelfde. Wow, wat is dat indrukwekkend!

Maar Xi’an is niet alleen bekend vanwege het Terracotta Leger, het is ook nog eens het begin geweest van de Zijde Route. Van Xi’an tot Instanbul liep de route met als doel om zijde, maar later ook thee te verhandelen. In eerste instantie wilde China betaald worden in goud, maar op het moment dat het westen een tekort hadden aan goud, werd het betaalmiddel gewijzigd naar opium. Maar, de keizer had opium ten strengste verboden, dus alles moest in het geheim. Dit is ook aanleiding geweest voor de opiumoorlogen.

Kan iemand een mooiere plek vinden om een mooie, zijden sjaal te kopen? Wij niet, en daarom ben ik nu voor een paar euro in het bezit van een mooie zilveren sjaal :)

Wat ook nog een mooi stukje geschiedenis is, is het verhaal van monnik Xuan Zang (602-664). Op zijn 13e werd hij monnik in een boeddhistisch klooster in Xi’an. Daar hield hij zich bezig met het vertalen van de boeddhistische teksten uit India. Maar hij was niet tevreden over de kwaliteit van de vertalingen.

Om zich te verder te verdiepen in de wortels van het boeddhisme, ging hij op reis naar India. Zijn tocht werd hem verboden door de toen heersende keizer van de Tang Dynastie en onderweg trof hij veel weerstand. Dankzij zijn doorzettingsvermogen is het hem toch gelukt om zijn reis te vervullen.

Na 17 jaar keerde hij terug en nam hij zijn verworven inzichten en Indiase teksten mee. De keizer erkende zijn fout, en liet de Big Wild Goose Pagode voor hem bouwen. Hierin zijn zijn schatten bewaard gebleven. Overigens heeft Xuan er nog eens 17 jaar over gedaan om de verworven teksten op de juiste wijze te vertalen naar het Chinees, waardoor men nu in China ook de juiste bedoeling van het boeddhisme kent.

Dit verhaal is een van de meest belangrijke Chinese boeken geworden, met de toepasselijke titel Journey to the West.

Deze pagode hebben wij ook een bezoekje gebracht, wat de moeite absoluut waard was!

Overigens hebben we ook nog een hele leuke tijd gehad in het gebied bij de Drum Tower en de Bell Tower. Als je voor gezelligheid en levendigheid gaat, moet je zeker in dit gebied zijn!

Nu zijn we aangekomen in Chengdu, waar we ook de volgende keer meer over zullen vertellen!

Yv en Ro