Herrie in Hanoi en Kayakken rondom Cat BA

Met toch wel een beetje pijn in het hart verlieten we China, in die 4 weken tijd zijn we aardig gewend geraakt hier en hebben we de mooiste dingen meegemaakt. Maar, we hebben niet veel tijd om te treuren, want er wachten weer nieuwe avonturen op ons!

Na een perfect georganiseerde busrit tussen Nanning (China) en Hanoi (Vietnam) waar we gratis drinken en lunch bij kregen en ook alles bij de douane soepeltjes verliep, kwamen we in de herrie van Hanoi aan.

We zaten in Old Quarter, wat een wirwar van allemaal kleine straatjes is met allemaal kleine winkeltjes en restaurantjes. Gezellige sfeertje, zeker na zonsondergang. Overal rijden motortjes, en men zit gezellig buiten op straat te eten.

Ons hotel lag ook daar, prima uitgangspunt voor een avondje Hanoi. We hebben er zo ontzettend lekker gegeten, het beste eten van onze hele reis tot nu toe! Vanuit het hotel werd ook de reis voor de volgende dag richting Cat Ba geboekt, helemaal perfect!

Hoewel het helemaal geweldig klinkt, heeft het ook een kleine keerzijde, namelijk de herrie... Ver na middernacht gaat men eens slapen, tot die tijd hoor je alle motortjes, die continue toeteren om aan te geven dat ze ergens rijden. Om 06.00u ’s ochtends begint een mannetje voor ons raam in een luidspreker propaganda te verkondigen. Dit wordt afgewisseld door kerk(?)klokken en gezang. En al snel komen ook de motortjes weer voorbij gescheurd met hun getoeter. Je moet wel heel moe zijn en heel graag willen slapen als je deze herrie gedurende een langere tijd kunt negeren..

Ach, zo maken we nog eens wat mee. Maar het bevestigt onze beslissing om de stad snel te verlaten en richting Halong Bay te gaan.

Op de motor werden we (met backpack en al) naar het busstation gebracht. Lachen om achterop door het drukke verkeer van Hanoi te manoeuvreren, zeker als je zelf niet op het verkeer hoeft te letten, dit zijn taferelen die men in Nederland niet zonder brokken te maken zou kunnen uitvoeren!

Ons uitgangspunt voor Halong Bay is Cat Ba Island, een eiland in de Bay. We werden van alle kanten afgeraden om via Halong City te gaan. Het zou daar zo toeristisch geworden zijn en de prijzen rijzen de pan uit, iets wat ons budget niet toelaat.

Een goede keuze, bleek al snel. Voor een appel en een ei zaten we in de bus richting Cat Ba. De bus zat vol met leuke mensen, met wie we de dagen op het eiland hebben doorgebracht. Het was wel een onderneming vanuit Hanoi (bus, minibus, boot, bus), maar na ongeveer 4,5 uur ben je er.

Cat Ba Town bestaat eigenlijk uit een boulevard met hotels en restaurantjes, gelegen aan het water waardoor je een prachtig uitzicht hebt op de bay met de mooie karstgebergte. En dat voor EUR 9,- per kamer per nacht.

De volgende dag hebben we een kayak excursie gedaan, samen met de leuke medereizigers die we daar hebben ontmoet. John, een Amerikaanse levensgenieter met een geweldig gevoel voor humor, Gina, een sportief Amerikaans meisje die ongeveer een jaar in Azië zit en in Thailand op een basisschool les heeft gegeven en Heleen en Winnie, 2 Nederlandse meiden die 3 weken op rondreis zijn door Vietnam. Ook waren er nog 4 leuke Duitse mensen, een gezellige groep.

Kayakken op Halong Bay moet je eigenlijk wel georganiseerd doen (via Slo Pony, een organisatie die handelt met respect voor de natuur en tegen goede prijzen). Wij dachten dat het een beetje overdreven was, maar we waren bijna verdwaald tussen alle eilandjes (en dan heb ik nog wel een goed gevoel voor richting). Maar het was prachtig mooi, en rustig! Op een gegeven moment begon het zonnetje te schijnen en hebben we nog heerlijk gezwommen!

Hoogtepunt van de tocht was een stukje kayakken in een afgelegen gebied. In een van de bergen zat een lage doorgang en kwamen we op een soort binnenmeer uit (wat officieel onder het National Park valt). We waren de enigen en de rust die daar was, ongelooflijk. Helder water, bergen met verschillende soorten begroeiing, kleine grotjes waar je een stukje in kon varen, een prachtig stukje (haast) onontdekte natuur!

’s Avonds gezellig met een groepje gegeten, de volgende dag zouden we einde van de middag vertrekken, dus ook voor overdag nog leuke plannen gemaakt. We wilden het National Park nog bezoeken, daar zouden we een hike doen naar een uitkijkpunt en we hadden de mogelijkheid om de speciale Cat Ba langur (een soort beschermde aapsoort) te zienl.

Met de motor (jawel, zowel Robert als ik hebben op de motor gecrossed) gingen we er heen. De hike was erg leuk, veel geklommen door een mooi bos. Onderweg pikten we zowel Heleen en Winnie als John en Gina op waardoor we steeds weer met een groepje op pad waren. De langur hebben we niet gezien, maar de tocht was toch zeker de moeite waard.

Op het eiland waren ook de Hospital Caves, waar in de Vietnam oorlog een ziekenhuis gevestigd was. Nu waren er alleen nog maar lege kamers over, maar met een beetje fantasie kun je nog zien hoe het geweest moest zijn destijds.

Tot slot hebben we ook nog even op een strand gezeten met John en Gina, maar al snel moesten we helaas afscheid nemen. De bus, boot en taxi richting Haiphong Airport stonden op ons te wachten.

We hebben geweldige dagen gehad op Cat Ba, maar waar we eigenlijk een beetje van baalden was de mentaliteit van de lokale bevolking op het eiland. Continue probeerden ze ons te belazeren. Bij ons hotel moesten we ineens meer betalen dan afgesproken, we moesten betalen voor drankjes die we niet besteld hadden etc. Uiteraard hebben we dat niet laten gebeuren, maar het gedoe dat het geeft is irritant.

Waar we in China op een leuke manier konden onderhandelen over de prijs, op Cat Ba worden ze boos (terwijl ze er toch echt veel te hoge prijzen rekenen). Met die ervaring in ons achterhoofd vertrokken we van het eiland, met niet echt veel zin in de horeca in de rest van het land..

Maar, na een goede nachtrust en positieve ervaringen de volgende dag kunnen we het van ons af laten glijden en staan we weer met een frisse blik open voor de rest.

Vanuit Danang gaan we met de bus naar Hue en later naar Hoi An. De weersvoorspellingen zijn niet echt denderend, maar wie weet hebben we mazzel :)

Tot zover onze eerste ervaringen met Vietnam, binnenkort meer!