3 x H: Hue, Hoi An en Ho Chi Minh City

We verlieten Cat Ba Island op zoek naar nieuwe avonturen. We waren een beetje teleurgesteld vanwege een aantal onaardige mensen. Maar gelukkig heeft dat niet lang geduurd!

Bij aankomst in Hue werden we verwelkomd door een heel aardig meisje bij ons hotel. We vertelden een beetje over onze plannen. Doordat we Cambodja en Thailand nu overslaan, hebben we extra tijd in Vietnam. Maar, voordat we onze plannen gewijzigd hadden, was onze vlucht al geboekt richting Ho Chi Minh City. Per saldo komt het erop neer dat we Noord en Midden Vietnam in een vogelvlucht gedaan hebben en in Zuid Vietnam hebben we zeeën van tijd...

Dankzij haar hebben we nu een superleuk schema bedacht. Volgende keer horen jullie er alles over, sommige dingen moeten nog wel een beetje een verrassing blijven :)

Maar goed, aangekomen in Hue hebben we 2 dagen om de stad te bekijken. Op onze geleende fietsen (60 eurocent per dag) gingen we op pad. Hue heeft een Imperial City, compleet met stadsmuren, kanonnen en een verboden stad. De stad is gebouwd in Chinese stijl (de daken, en in de gebouwen staan veel Chinese tekens).

Tijdens de Vietnamoorlog is ook deze stad zwaar getroffen door de bombardementen, wat er toe leidt dat een deel niet meer is dan een ruïne. Men probeert het wel te restaureren, maar dat duurt allemaal erg lang. Dat was gelijk ook de grote teleurstelling van ons bezoek: veel stond in de steigers en was afgedekt met zeil, dus niets te zien... Ook staan er circusolifanten waar je mee op de foto kunt, een ritje mee kan maken etc. Ontzettend zielig! Wij hebben de olifanten in Zuid Afrika gezien, waar ze vrij rond lopen en zo zou het eigenlijk moeten zijn.

Maar wat ons het meest tegenviel was dat er midden tussen de ruïnes een ultra moderne tennisbaan ligt waar een wedstrijdje gespeeld werd. Op de achtergrond harde muziek van Elton John. Dit was de druppel en dus zijn we maar vertrokken.

Wellicht heeft onze eerdere ervaring in Beijing bij de Verboden Stad (wat ook oud was, maar wel goed onderhouden en bovendien veel indrukwekkender) ons beeld enigszins gekleurd. Een ander kan er wellicht van genieten, maar voor ons was het geen hoogtepunt.

Op de fiets nog doorgereden naar de bijzondere pagode, maar ook hier hebben we ervaringen met imposantere modellen, dus Hue had ons helaas niet veel te bieden. Het toeval wilde overigens wel dat ons hotel vlak bij Nina’s Café lag. Nina’s Café staat op nummer 1 bij de restaurants in Hue, en we hebben er ook echt heerlijk gegeten. Ook de Fruit Juices zijn er geniaal!

Volgende bestemming: Hoi An, omschreven als shoppers paradise van het oosten. En ze hebben er ook een lekker strand. Strand hadden we nog niet gezien deze reis, dus direct na aankomst zijn we zo’n beetje naar het strand geraced voor een heerlijk verfrissende duik! De golven waren aardig hoog, we hebben ons er echt prima vermaakt in het heerlijk warme water!

De volgende dag was het mijn verjaardag. Jawel, ik mocht 31 kaarsjes uitblazen! Het leek ons wel een leuk idee om te gaan snorkelen en hadden een excursie naar Cham Island geboekt. We zaten al op de boot toen ze besloten dat het zicht onder water te slecht was. Excursie gecancelled...

Als goedmakertje hebben we nog wel een vet tochtje in de speedboat gemaakt en even lekker over het water gescheurd. Toen hadden we ineens de hele dag nog voor ons liggen om vrij te besteden. En ja, wat ga je dan doen in een shoppers paradise??

We maken het onszelf overigens wel een beetje moeilijk, want we zijn allebei kritische shoppers. Als een stikseltje niet leuk zit, kopen we het niet, ook al kost het niets.. We waren op een missie naar een nieuwe bikini voor mij, t- shirtjes voor mij en Robert wilde graag een nieuwe zwembroek.

De verkoopsters in Hoi An zijn erg grappig: “Wanna buy something new?” Eh nee, liever iets ouds ;-) of als we zeiden “No, already have one” was hun antwoord: “Buy another one”. Zelfs op de fiets waren we niet veilig en werden we nog verzocht om kleren te laten maken.

Een paar uur later, waren we slechts 1 zwembroek rijker. Verhit besloten we om maar lekker naar het strand te gaan voor een verfrissende duik! Daar heb ik overigens nog wel een nieuwe bikini gescoord, dus ook ik was weer blij :)

Maar wat is het heerlijk toeven daar aan het strand! Heerlijk warm, het water was wederom zeer aangenaam. Goede ingrediënten voor een heerlijke middag!

’s Avonds nam Robert me mee uit eten naar een bijzonder restaurant: Bamboo Buddha Bar, net nieuw in Hoi An. De Franse eigenaar heeft een gok genomen door een restaurant te openen met exclusieve gerechten en goede wijnen. Voor Westerse begrippen nog steeds goed betaalbaar (zo’n 50 euro voor; een diner voor 2, een fles Italiaanse wijn en een nagerecht, en wat cocktails) , voor Vietnamese begrippen erg duur. Maar, we hebben er genoten! Australische steak in rode wijn saus en een heerlijke, bijpassende wijn. Nu ik eraan terugdenk loopt het water me alweer in de mond :)

Goede manier om een verjaardag te vieren! En mocht ik het nog niet gedaan hebben: bedankt voor de felicitaties! Ik ben die dag en ook nog later werkelijk overspoeld met berichtjes van iedereen, wat echt superlief is!

Tijd voor de laatste H: Ho Chi Minh City. We vlogen er in een uurtje heen en kwamen ’s avonds laat aan. We waren moe, verkouden etc. en zowaar werden we afgezet met de taxi. Een ritje wat 7 dollar kostte, werd ineens 10 dollar (vanwege fee’s.. jaja). Na wat discussie over en weer (ineens spreken ze niet zo goed engels meer) hebben we maar betaald (de volgende dag overigens gelijk besloten om het de volgende keer anders aan te pakken). Bij ons guesthouse lag een meisje op de bank te slapen, in afwachting van onze komst, apart.

Maar de kamer was prima en schoon. Ineens hoorde we keiharde (verschrikkelijke) muziek, wat nog wel even een tijdje doorging. De volgende ochtend om 6u begon de propaganda weer en de herrie van de straat. Kort nachtje, vanavond maar vroeger naar bed...

Met een ontbijtje in onze maag op pad naar het War Remnants Museum. Half uur lopen, hangt er een bordje dat ze net die ochtend gesloten zijn. Die middag waren ze gelukkig wel open en konden we er alsnog heen.

We zijn zelf eigenlijk te jong om de Vietnam oorlog meegemaakt te hebben of te begrijpen. En wat we ervan gezien hebben is vaak in Amerikaanse films geweest. Dit museum geeft een beeld van de Vietnamese kant van het verhaal. Wat ook wel tot gevolg heeft dat de Amerikanen als bad guys neergezet worden, wat misschien wel gedeeltelijk het geval is, maar natuurlijk niet volledig.

In iedere oorlog gebeuren dingen die niet hadden mogen gebeuren, en zijn er slachtoffers die er niet hadden moeten zijn. De foto’s die hier gepubliceerd zijn, geven de slachtoffers een gezicht. Wat het nog heftiger maakt is de blik in de ogen: angst, pijn, verdriet. De dingen die mensen elkaar aandoen is afschuwelijk. In the end:no one wins, everybody loses.

Om een nog beter beeld van de oorlog te krijgen en de gevolgen ervan, lezen we nu het boek: The Girl in the Picture (het verhaal van Kim Phuc). Als je haar naam googeled zie je de wereldberoemde foto van een meisje dat wegrent na een napalm aanval. Haar verhaal wordt in dit boek verteld.

Overigens heeft Vietnam nog steeds te maken met de gevolgen van de oorlog. Er zijn veel chemicaliën gebruikt, welke o.a. tot gevolg heeft dat de mensen die eraan bloodgesteld zijn, lichamelijke mankementen krijgen. En mochten ze het zelf niet hebben, dan worden hun kinderen wel met afwijkingen geboren. Misvormde lichamen of doofstomme kinderen zijn hiervan het gevolg. Erg zielig en confronterend om te zien.

Je kunt Vietnam bezoeken zonder iets mee te krijgen van de oorlog, maar om een echt goed beeld te krijgen van het land en de mensen mag je deze recente geschiedenis eigenlijk niet overslaan.

Na 1 dagje Ho Chi Minh City vertrekken we er alweer, richting Mui Ne. Maar we komen er later nog terug. Nu eerst een paar dagen naar de kust, waar we gaan leren surfen en nog een paar verfrissende duiken in de zee zullen maken.

Binnenkort meer!

Liefs,
Yv en Ro