De schatten van Midden Java

Vanuit Bandung vertrokken we met de trein richting Yogyakarta (Yogya). In de goedkope klasse zaten we weer tussen de lokale bevolking, die er echt een uitje van maken. De rit duurt 8 uur en gaat langs de mooiste landschappen en rijstvelden. In de trein leerden we Rob kennen, een man van 64 uit Castricum die ook door Indonesie reist. Leuke vent met veel reiservaring (met ook de nodige tips voor Zuid Amerika). We besluiten om samen met hem een aantal excursies te gaan doen met een prive chauffeur. Zo delen we de kosten een beetje en het is ook nog eens gezellig!

Yogya is een hele andere stad dan de eerdere steden die we hebben aangedaan. Voor reizigers een walhalla want er zijn ineens toeristenvoorzieningen. En hoe goed we ons ook wel aan kunnen passen aan andere omstandigheden, een schone douche en normaal toilet vinden we toch wel erg fijn!

In een restaurantje troffen we Ahmed, die chauffeur is en ons wel rond wil rijden voor een leuke prijs. We spreken met hem af om de volgende dag naar het Dieng Plateau te gaan.

Het Dieng Plateau ligt op zo’n 4 uur rijden van Yogya, dus niet veel toeristen doen het aan. Overigens moet je wel een prive chauffeur huren, want met openbaar vervoer kom je er niet.

Bij het Dieng Plateau aangekomen, was het ineens slecht weer. Het ligt op 2300 meter hoogte en de wolken verzamelen zich daar om de berg heen (zo zijn dus ook vaak de vulkanen in de wolken geneveld). Maar goed, we laten ons niet uit het veld slaan: poncho aan en op pad.
Eerste highlight waren de zwavelmeren. Het water kleurt prachtig turquoise blauw. Je kunt er niet in zwemmen, hiervoor is de zuurgraad veel te hoog. Maar we hebben er wel mooi omheen gewandeld en genoten van het uitzicht!

Vervolgens gingen we naar een plek, welke zo bijzonder was, dat het omschrijven geen eer doet aan de werkelijkheid. Overigens geldt hetzelfde voor de foto’s, sommige dingen moet je gewoon met eigen ogen zien. Het was een soort maanlandschap met allemaal rotsen en kleine waterplasjes (die koken). Iets verderop lag een poel waar allemaal rook van afkwam. Dit bleek een borrelende modderpoel te zijn, het kookte gewoon! Echt heel bijzonder. De geur was ook weer behoorlijk smerig, maar het went wel.

Het schijnt dat we verderop in onze reis nog meer van dit soort plekken tegen gaan komen, misschien nog wel spectaculairder. Maar voor nu was het echt bijzonder. Overigens was dit alles omgeven door bergen, begroeid met bomen en plantages. Het gaf een heel apart uitzicht.

Na dit moois waren we al helemaal tevreden, maar er lagen ook nog mooie tempels daar in de buurt, dus Ahmed bracht ons erheen en konden we alles bewonderen. Er stonden 5 tempels op een soort plein en een paar tempels lagen apart. Mooi om te zien en gelukkig was het erg rustig, dus we hadden het complex bijna voor onszelf.

Op de terugweg troffen we nog een mannetje die uit speciale bomen die daar groeien takken heeft gezaagd en was deze aan het bewerken tot kandelaren, onderzetters etc. De stammen hebben van binnen een werkje, wat er erg leuk uitzag. We konden het niet laten om een setje onderzetters mee te nemen, het past ook goed bij ons interieur :) en de man was heel blij.

De volgende dag was een rustdag, maar omdat we wat dingen moesten vervangen, waren we uiteindelijk de hele dag op pad om alles te vinden. Geen probleem, relaxen doen we over 2 weken in Bali wel weer... haha. ’s Avonds gingen we naar een Wajang Kulit voorstelling (schaduwpoppenspel), een oude kunst in Indonesië. In een zaaltje staat een podium met allemaal muziekinstrumenten (xylofoons, trommels etc.), een heel batterij wajangpoppen en een wit doek.

De poppenspeler beelt een heel verhaal uit met die poppen, hij vertelt, hij zingt en doet alle bewegingen met de poppen, dit doet hij allemaal voor het witte doek. Echt wel heel knap. Toen het begon, zaten we met 3 man in de zaal, later kwamen er gelukkig nog wel wat meer mensen binnenlopen, maar het was eigenlijk wel een beetje zielig (er zat nl. 16 man op het podium). We hadden een boekje gekregen met het verhaal, maar helaas konden we er niet veel van volgen.

Het leuke is dat je aan alle kanten kan gaan zitten om te kijken. Zit je achter het podium, dan zie je alle musici en de poppenspeler zijn werk doen. Zit je voor het podium, dan kijk je naar het doek, waarachter de poppen bewegen. Doordat er een grote lamp op gericht is, zie je de schaduwen. Erg leuk.

Normaal duurt zo’n optreden zo’n 8 uur, nu hebben ze het in stukjes gehakt en duurde het 2 uur, wat overigens lang genoeg is om naar te kijken als je er niets van snapt ;-)

Volgende dag werden we om 04.00u ’s ochtends weer door Ahmed opgehaald voor een excursie naar Borobudur en Prambanan. Vanaf een bepaald punt zouden we de zonsopgang boven Borobudur kunnen zien, vandaar het vroege tijdstip. Helaas was het te bewolkt en mistig en hebben we niets kunnen zien.

Dan maar richting Borobudur, een boeddhistisch tempelcomplex wat tot een van de mooiste op aarde behoort. Dit bleek niet gelogen, want het was echt geweldig. Op een vierkant plateau van 120 bij 120 meter staan een aantal vierkante lagen met allemaal verhalen verwerkt in de muren (genaamd reliëfs). Daar bovenop staan een aantal ronde lagen met allemaal belvormige bouwwerken (dit noemen ze stoepa’s). En helemaal bovenop staat nog 1 laatste stoepa. Een boeddhistische monnik moet over iedere laag 7 keer rondlopen en bidden. Hoe hoger ze komen, hoe verlichter ze raken. Zodra ze bij de stoepa’s uitkomen, zijn ze er nog niet. In de eerste 2 lagen van de stoepa’s zijn de gaten die in de stoepa zitten nog ruitvormig, wat inhoudt dat het geloof nog niet rotsvast is, een beetje wankel. Bij de bovenste laag stoepa’s zijn de gaten vierkant, wat inhoudt dat het een stevige fundering heeft en dat het geloof goed is. Tot slot kunnen ze de bovenste stoepa bereiken, wat het nirwana inhoudt (de hoogste vorm van verlichting).

We waren behoorlijk onder de indruk, het dateert uit de 8e eeuw. Erg bijzonder!

Er stonden nog meer tempels op de planning voor vandaag, na Borobudur gingen we richting Candi Mendut, ook een mooie tempel met een aantal boeddha’s van binnen. Gelegen in een mooie tuin met een oude boom met lianen, leuk gezicht!

Onderweg naar Prambanan maakten we nog een stop langs de weg waar de gevolgen van de vulkaanuitbarsting van de Merapi nog goed zichtbaar was. Vorig jaar is er een uitbarsting geweest waarbij een heel dorp is weggevaagd veel mensen omgekomen waren omdat ze niet op tijd konden vluchten. Nu lagen er nog enorme rotsblokken langs de weg en was men nog steeds bezig om het allemaal weg te werken. De rivier lag vol met rotsen die allemaal verwijderd moeten worden om het water weer op een normale manier weg te laten stromen. Bizar om te zien, we hebben er een dvd gekocht voor 1,5 euro zodat we later nog eens goed te bekijken hoe het allemaal gegaan was.

Tot slot Prambanan, wat een geweldig complex is dat zeg! Dit is een hindoeïstisch tempelcomplex geëerd aan de goden Brahma, Shiva en Vishnu. Iedere god heeft een eigen tempel en tegenover de tempel van die god staat een tempel voor hun beschermdieren, Erg mooi om te zien. Helaas hebben de diverse aardbevingen veel van de omliggende kleinere tempels verwoest en duurt het erg lang om het allemaal te restaureren. De tempel van Shiva is nog wel dicht omdat deze nog niet veilig is om erin te gaan.

De Sewu tempel staat een stukje verderop in het complex. Het grappige is dat dit weer een boeddhistische tempel is, maar ook weer supermooi!

Het was weer een mooie dag en veel indrukwekkende dingen gezien. Morgen vertrekken we richtng Bromo Vulkaan en Ijen Plateu, daar zullen we de zonsopgangen gaan bekijken, waardoor we weinig slaap zullen krijgen. Maar hopelijk is er zoveel moois te zien, dat we met alle liefde wat nachtrust ervoor opgeven!

We houden jullie op de hoogte!