De vulkanen van Oost Java

Hallo allemaal,

Al snel weer een nieuw verslag, maar we hebben zulke mooie dingen meegemaakt, dat wilden we toch even uitgebreid vertellen. Hopelijk vinden jullie het niet erg ;-)

Net op het moment dat je denkt het niet mooier kan worden, besluit je om een tour te gaan maken naar de Bromo vulkaan en het Ijen Plateau en kun je achteraf alleen maar stellen dat alle verwachtingen wederom overtroffen zijn...

Rob, die we in de trein van Bandung naar Yogya hebben ontmoet, gaat ook nog een paar dagen mee, dus we hebben de gezelligheid in ieder geval al bij ons :)

De bus doet er wel lang over. Van Yogya naar Probolingo was het zo’n 13 uur rijden, daarna moesten we nog naar de voet van de Bromo en dat was ook nog een uur rijden. We kwamen er ’s avonds om 21u aan en moesten nog eten.

Van tevoren hadden we al een hotel gekozen, Yoshi’s, en dat bleek een gouden greep geweest te zijn. Daar waar anderen in een aggenebes gebouwtje gepropt werden, kwamen wij in een hotel terecht met leuke Oostenrijkse accenten, gezellig sfeertje en prima kamers en gelukkig ook lekker eten.

Rond 22u maar naar bed gegaan, want om 03.15u werden we gewekt voor de sunrise hike. Met jeeps werden we naar een uitkijkpunt gebracht en moesten we nog even een klein stukje klimmen. De zon begon al langzaam op te komen en met de minuut begon het uitzicht mooier te worden!

Onderaan de vulkaan lag een laag wolken, die het dal bedekten, maar de vulkaan vrij liet. Links van de Bromo lag een krater die dit jaar zelfs nog tot uitbarsting is gekomen. Vanuit deze krater komt ook nog rook. En achter deze vulkanen lag ook nog een andere vulkaan, waar de wolken zo af en toe net zo boven hingen dat het net leek of hij ook rookt. Grappig gezicht, maar vooral erg mooi! Wat een zonsopgang!

Na de zonsopgang werden we aan de voet van de Bromo afgezet en konden we de naastgelegen krater beklimmen. Omdat die krater in januari 2011 uitgebarsten is, is het landschap eromheen helemaal verdord. De bomen op de Bromo staan er nog wel, maar alles wat lager gelegen is, is zwart/grijs en kaal. Er liggen ook een soort asduinen, wat het landschap erg apart maakt.

Bovenop de kraterrand konden we naar beneden kijken en je zag nog de modderpoel onderin en af en toe kwamen er dampen uit. Je moet wel opletten daar op die rand, want als je uitglijdt en erin valt, ben je verloren. Pas geleden is er nog iemand in verongelukt.

Dit was allemaal al indrukwekkend, maar na de Bromo stond ook Ijen nog op het programma, voor de volgende dag. Bij het adminstratiekantoortje van de touroperator kregen we de keuze: of we gaan op de reguliere wijze de tour naar Ijen doen en dan vertrek je om 04.00u, of we kunnen de Blue Fire tour doen en dan vertrek je om 01.00u.

Jullie begrijpen wel dat wij natuurlijk voor de Blue Fire tour gingen... We werden die nacht inderdaad om 01.00u gewekt en naar de voet van de Ijen vulkaan gedropt. Vanaf daar moet je 3 km omhoog lopen om op de kraterrand te komen. Het pad was steil en niet verlicht. Gelukkig hadden we de maan en een zaklamp om ons op weg te helpen.

Op een bepaald punt wilden we bijna verkeerd lopen en kwam er een jongen naar ons toe (die daar werkt) en hij wilde ons de weg wel wijzen. Hier maakten we graag gebruik van en al snel bleek dit geen overbodige luxe. Eenmaal bovenop de kraterrand hadden we zelf nooit de juiste weg gevonden naar beneden.

In de krater zagen we in de verte iets blauws, en dat bleek het Blue Fire te zijn. De vulkaan zit vol met zwavel en als dit verbrandt, dan komt er een blauw gas vanaf. Iets wat je wellicht wel kent van een gasbrander. Hier kwam het dus op natuurlijke wijze uit de vulkaan. Echt bizar.

Na een aardige afdaling kwamen we steeds dichterbij en konden we het goed zien (maar foto’s ervan maken is wat lastiger, gelukkig is de film een stuk duidelijker).

Bij Ijen wordt nog zwavel uit de vulkaan gewonnen. Het komt vloeibaar uit de vulkaan en is echt gloeiend heet. Dan ziet het er rood uit, maar zodra het stolt wordt het geel. Dan wordt het in brokken gehakt zodat het vervoerd kan worden.

Wij hebben de zwavelmannen aan het werk gezien, terwijl wij (en zij ook) met onze neus midden in de zwaveldampen stonden. De rook die van de vulkaan afkomt bevat veel zwavel en brandt in je longen. Gelukkig hadden we natte doeken om voor onze mond te houden om het wat aangenamer te maken. Wij wel, de mannen die hier werken hebben vaak niet eens bescherming.

Zodra ze de zwavel in brokken gehad hebben, wordt het in manden gedaan en door mannen de krater uit gedragen (wat een absurde klim is) en vervolgens helemaal die 3 km naar beneden gebracht. Een klus die gewoon onmenselijk is. Bij het weegstation hebben we gezien dat sommigen 80 tot 95 kilo dragen!!! In twee manden aan een bamboe drager.

Je zou verwachten dat deze mannen na een paar jaar helemaal lichamelijk kapot zijn, maar vreemd genoeg hebben zij een ijzersterke gezondheid en loopt er zelfs nog een 70-jarig mannetje te sjouwen met die zwavel.

Voor dit loodzware werk krijgen ze nauwelijks iets betaald: 600 rupiah per kilo (omgerekend zo’n 5 euro cent). Ze lopen zo’n 2 keer per dag met een lading op en neer.
Ongelooflijk veel respect voor deze mannen, die ondanks het zware werk dat ze doen allemaal lachen en heel vriendelijk zijn.

We zijn de krater zelf 2 keer afgedaald (de 1e keer was ’s nachts in het donker en later toen het licht was nog een keer, toen konden we alles beter zien) en het was pittig! Er ligt niet echt een goed pad, op sommige plekken moet je over de rotsen klimmen en het is er overdag ook bloedheet.

Nog niet eerder hebben we zoiets indrukwekkends gezien en we hebben zoveel respect gekregen voor de mannen die dit werk doen, wellicht de zwaarste baan op aarde.

Zelf waren we ook helemaal kapot en dan te bedenken dat wij alleen maar een rugtasje van een paar kilo met ons mee droegen.

Na deze ervaring werden we afgezet bij de boot naar Bali, waar we even een paar dagen op 1 plek blijven om dit alles te verwerken. In Pemuteran zitten we op een mooi plekje, waar we kunnen snorkelen en even kunnen bijkomen.

Tot binnenkort, met onze ervaringen over het snorkelen en de PADI Open Water Diver cursus, waar we hierna aan gaan beginnen.

Liefs uit Indonesie!

Nb. Op You Tube staan wat filmpjes van anderen over Ijen Crater (voor wie het leuk vindt om te zien, helaas geen filmpjes van de Blue Fire, hopelijk kunnen wij die nog eens plaatsen binnenkort)