From the Outback to the Cities

Voor we verder gaan met ons verslag: Happy New Year!! We hebben de afgelopen maanden genoten van alle reacties op onze verslagen en hoewel we niet altijd terug hebben kunnen schrijven, willen we laten weten dat we het geweldig vinden om te lezen. Elke keer brengt het ons een glimlach op ons gezicht!!

We waren gebleven in Adelaide, waar we de camper hebben ingeleverd en omgeruild voor een auto. Vanaf dit moment gaan we in hotels en appartementen overnachten. In de steden is dit een stuk gemakkelijker en al helemaal omdat onze groep zich uitbreidt van 4 naar 8 mensen!

En toen was ineens het moment daar, het moment waar we vanaf het afscheid in Nederland al naartoe hadden geleefd. Oké, eerlijk is eerlijk... ondertussen hebben we ook wel een beetje genoten ;-)

We vonden het wel een leuk idee om mijn ouders en Monique en Arno op te halen van de luchthaven. Totaal onverwacht voor hen en dat maakte het een leuke verrassing! Wat geweldig om hen weer te zien en om de komende periode met z’n 8-en door te brengen!

Helaas bleek mijn moeder een ontsteking in haar arm te hebben en moest ze naar de dokter. Samen met Henk en Gabrielle ging ik met haar mee, Robert hebben we bij de anderen achtergelaten met de route. Dat hadden we beter niet kunnen doen, want na een consult, een bezoekje naar de apotheek en de route weer terug naar het appartement bleken zij er nog niet te zijn... Jammer, want we hadden inmiddels wel trek in een hapje eten... haha

Wat bleek? Robert’s kaartleeskwaliteiten (mooi scrabble woord) blijken aan de andere kant van de wereld net zo geweldig te zijn als thuis ;-) Een ritje naar de luchthaven duurde 10 minuten en na 45 minuten rijden moest hij toch concluderen dat de omgeving er niet echt bekend uit zag...

Gelukkig greep Arno in met de TomTom en duurde het niet lang meer en werden we wederom met elkaar verenigd en konden we genieten van een lekkere maaltijd en uitgebreid bijkletsen met elkaar.

De volgende dag stond de wijnroute op de planning. De Barossa Valley heeft 79 wijnhuizen en overal kan je een gratis proeverij doen en eventueel wat flessen aanschaffen. Dit sprak ons wel aan, zeker omdat we erg van wijn genieten en ons kerstdiner ook nog opgeleukt moest worden.

We begonnen bij Penfolds, een wijnhuis dat ook in Nederland erg bekend is. Ze hebben daar een speciale wijn: the grange en Robert wilde deze wel graag proberen. Daar aangekomen bleek dat de proeverij van de grange $ 150 p.p. kost. Niet echt iets wat in ons budget past. Deze hebben we maar overgeslagen.

Wel hebben we de andere wijnen van Penfolds geprobeerd en we waren eigenlijk een beetje teleurgesteld. De wijnen op de proeverij waren duurder, maar minder lekker dan de wijnen die we voor $ 15 in de winkel kopen.

Maar snel weggegaan. Arno raadde de Wolf Blass aan, in Nederland had hij er al eens een lekkere wijn van gedronken, dus wellicht de moeite waard. Dit bleek een gouden greep te zijn! Wat een heerlijke wijnen hadden ze! De sparkling wine en de witte wijnen waren erg goed. Voor oudejaarsavond en kerst hebben we 2 flessen bubbels meegenomen.

Het volgende wijnhuis Richmond Grove had een lekkere shiraz en tot slot vonden we bij Stanley Lambert nog een paar goede rode wijnen. Deze laatste wijnhuizen hebben we echt bij toeval ontdekt (gezien de lokatie en sluitingstijd hadden we geen andere opties) en bleken juweeltjes van wijnen te hebben.

Zo zie je maar weer... een grote, bekende naam zegt lang niet alles.

De volgende dag vertrokken we alweer uit Adelaide. Inmiddels was het 24 december en 28 graden. Het vreemde is dat we in Australie helemaal geen kerstgevoel hebben gekregen. De versiering in de steden was karig, etalages waren niet versierd, bij hotels was niets versierd, jammer eigenlijk. Helemaal voor mijn moeder en mezelf, want wij zijn toch echt wel kerstjunkies ;-) Hoe meer versiering, hoe meer muziek op de radio, hoe leuker wij het vinden.

Maar goed... Kerst. Op 24 december reisden we naar Mount Gambier en op 25 december zouden we naar Melbourne reizen. Kerstdiners in een restaurant zijn belachelijk duur (en Australie is al duur) dus we moesten boodschappen doen. Met koeltassen en koelelementen hebben we alles goed koud weten te houden, maar we durfden het risico niet te nemen om duur eten in te slaan dat zou bederven. Dus ons kerstdiner zag er als volgt uit:

24 december
voorgerecht: stokbrood met knoflookboter en camembert
hoofdgerecht: hamburgers, gebakken aardappeltjes en bloemkool met een kaassausje
desert: een glas pinot noir voor de liefhebbers en/of koffie of thee

25 december
voorgerecht: een blikje Victoria Bitter voor de liefhebber
hoofdgerecht: rijst met chicken teriyaki en seizoensgroenten
desert: een torentje van oreo’s, aardbeien en cream en een pinot gris

26 december
voorgerecht: verse pompoensoep
hoofdgerecht: vegetarische spaghetti bolognese
desert: een glas shiraz voor de liefhebber en/of koffie of thee

Waarschijnlijk heel wat minder dan de meesten hebben gegeten tijdens de feestdagen, maar we hebben er van genoten! Het ging om de gezelligheid met elkaar en als bijkomend voordeel geldt dat we onze kleren de dag erna ook gewoon nog pasten ;-)

De 24e reden we naar Mount Gambier. Daar ligt een vulkanisch kratermeer dat helderblauw water heeft. Het bijzondere is dat het meer tussen april en november grijs is en in november kleurt het water binnen een paar dagen naar een helder blauwe kleur. Dit blijft dan zo tot april en zo verandert het ieder half jaar. Heel apart. De vulkaan is al heel lang niet meer actief en het dorpje is er omheen gebouwd. Wel grappig!

Op de 25e reden we via de Great Ocean Road naar Melbourne. De kustlijn is erg spectaculair met allemaal rotsen en pinacles in de zee. Het bekendst zijn de Twelve Apostles, rotsen die uit de zee omhoog komen. Erg indrukwekkend om te zien. Maar je hebt er bijv. ook de London Bridge, een rotspartij in de vorm van een brug, of de Grotto: een rotspartij met gat erin, waardoor je een soort doorgang hebt richting de zee. Erg bijzonder om te zien.

Aan het einde van de dag kwamen we aan in Melbourne, waar we een super appartement hebben in een oud pakhuis. Op de bovenste verdieping het woongedeelte met een balkon met uitzicht op de skyline van de stad. Niet slecht gedaan voor 8 Hollandse kaaskoppen, toch?

Melbourne heeft veel te bieden als stad, maar we hebben er eerlijk gezegd niet veel van meegemaakt. We waren te moe om echt op pad te gaan. Arno, Monique, Henk & Gabrielle hebben de Botanical Gardens bezocht en waren erg enthousiast. Ook zijn ze naar het Melbourne Museum geweest, wat erg interessant was. Henk & Gabrielle zijn in de Eureka Tower geweest, waar ze in de hoogste toren van de stad een prachtig uitzicht hadden over de stad en de zee. Mijn ouders zijn in het centrum geweest en hebben daar ook weer mooie gebouwen gezien en een beetje kunnen winkelen.

We hadden met elkaar afgesproken om in het casino van Melbourne met elkaar even iets te gaan drinken, dus dat is eigenlijk het enige wat we echt gezien hebben. Maar wel even leuk om gedaan te hebben.

De laatste avond hebben we biefstuk van de BBQ gegeten en dankzij Arno’s heerlijke marinade van bier, honing en kruiden was hij heerlijk!!

De 2 dagen daar vlogen voorbij en al snel zaten we in de auto richting Sydney: 900 km op 1 dag rijden. Maar dankzij een goede voorbereiding verliep alles perfect en kwamen we rond 16.30 aan in Sydney.

De mannen gingen ’s avonds met elkaar op pad voor een biertje, de vrouwen dronken en kopje thee en later ging ik met Gabrielle nog naar de nieuwste Twilight film. We baalden echt toen hij af was! We zaten echt helemaal in de film, jammer dat we nog een jaar moeten wachten op het laatste deel...

Nieuwjaar in Sydney is het evenement van het jaar. Jaarlijks komen er zo’n 1,5 miljoen mensen naar de stad alleen maar om het vuurwerk te bekijken. Voor zo’n $ 650 - $ 1000 ben je verzekerd van een mooi uitzicht op de Opera House en de Harbour Bridge en kan je onbeperkt eten en drinken. Leuk voor de rich & famous, maar voor ons ligt het ietsje buiten ons budget.

Gelukkig zijn er ook gratis plaatsen waar je het vuurwerk kan bekijken. Zoals bijvoorbeeld de Botanical Gardens. Daar worden 20.000 mensen toegelaten. Een paar dagen voor oudejaarsdag gingen wij alvast even kijken met mijn ouders. Het zag er prima uit en het uitzicht was geweldig! Je kan er eten en drinken krijgen, dus wat wil een mens nog meer? We zullen er wel vroeg moeten zijn, want anders is de kans groot dat je niet bij die 20.000 hoort en tja... we hebben geen plan B.

In het park zagen we nog wat Flying Foxes (vleermuizen). Ze hingen in bomen en vlogen wat rond, gaaf om te zien! En ze zijn best wel groot!

Na dit succesvolle vooronderzoek genoten we bij het Opera House even van een lekker kopje koffie, met op de achtergrond de Harbour Bridge. Het is mogelijk om de brug te beklimmen en we zagen ook diverse groepjes over de bovenste rand van de brug wandelen (dit leek ons ook wel leuk, maar de prijs was niet zo leuk: € 160,00, niet echt geschikt voor een backpackersbudget...

In de middag gingen we met Arno en Monique op pad. Zij waren die ochtend bij toeval in The Rocks terecht gekomen, een industrieel buurtje aan de voet van de Harbour Bridge. Daar gingen we heen voor de lunch en dat zag er echt gezellig uit! Voor een ieder die naar Sydney gaat, sla deze buurt niet over! We aten een pizza met bijbehorende biertjes (ipv een wijnadvies, hier een bieradvies, erg leuk). Robert trof een speciaal biertje met een subtiele smaak van Sauvignon Blanc (onze favoriete witte wijn). Erg bijzonder en heel lekker.

Met de ferry gingen we later van Circular Quay richting Darling Harbour, waarbij we (zeker met de avondzon) een prachtig uitzicht hadden op zowel de Opera House als de Harbour Bridge. Bij Darling Harbour genoten we van een heerlijke indiase curry met mijn ouders en Arno en Monique.

Veel wildlife zijn we nog niet echt tegengekomen tijdens onze reis en iedereen wilde toch echt wel de bijzondere dieren van Australie zien. Dus de volgende dag togen we met z’n allen naar Featherdale Wildlife Park waar we koala’s, kangoeroe’s en wombats zagen. Ook de nationale vogel, de kookaburra, was ruimschoots vertegenwoordigd in het park. Je kon ook op de foto met een koala, wat iedereen uiteraard ook heeft gedaan. En het zijn zulke schattige beertjes, echt cute!

Heel leuk om te zien was een kangoeroe meteen baby (ze noemen dat een Joey) in de buidel. Erg bijzonder.

Ook de Blue Mountains stonden hoog op ons verlanglijstje. Volgens de boeken is het een uurtje van Sydney, maar voor de echte highlights moet je er toch al gauw nog 40 minuten erbij optellen, maar dat mocht de pret niet drukken. Het absolute highlight was toch wel de Three Sisters (zie de foto), maar er zijn ook watervallen en wandelroutes, waardoor je toch wel wat meer tijd in de Blue Mountains kan doorbrengen. Helaas hadden we deze tijd niet, maar wie weet komen we er ooit nog eens terug en kunnen we al die dingen gaan doen :)

En toen was het oudejaarsdag! Om 08.00u stonden we in de rij bij de Botanical Gardens. Er stond een behoorlijk lange rij voor ons, sommige mensen hebben zelfs overnacht in een tentje. Na ons arriveerden nog veel meer mensen en de rij werd steeds langer. Toen we binnen waren (om 12.00u) bleek dat we ongeveer nummer 3.000 waren (ruimschoots binnen de marge), maar een goed plekje vinden, bleek nog een uitdaging.

De plek waar we eerder deze week waren geweest, werd nu afgesloten en verkocht voor € 895,00. Niet echt een prijs dat we in gedacht hadden voor deze dag. De gratis plekken werden veelal geblokkeerd door bomen, waardoor je geen of slechts gedeeltelijk uitzicht had op de Opera House en de Harbour Bridge. En zelfs als je bij de eerste 3.000 mensen zit die in het park mogen, bleek dat we niet de beste plek konden vinden. Uiteindelijk zaten we redelijk en we konden languit in het gras liggen, vlakbij een goed uitzicht en hadden we de hoop dat we tegen de tijd dat het vuurwerk zou beginnen ook een goed uitzicht zouden hebben.

De dag in het park was erg leuk, lekker ontspannen en vloog voorbij. We sliepen wat, lazen wat, kletsten wat, aten wat en dronken wat. En voor we het wisten was het 21.00u. Op dat moment zou er ook al vuurwerk afgestoken worden, speciaal voor de families met kinderen. Al snel bleek dat hier meerdere mensen wilde staan en het getrek en geduw is natuurlijk niet de juiste omgeving voor mijn zwangere zusje.

Gelukkig vonden we nog een andere mooie plek, waarbij we met z’n allen konden staan en uitzicht hadden! Daar luidden we het nieuwe jaar in, 2012... een jaar waarin we onze wereldreis zullen voortzetten en ook weer thuis zullen komen, het jaar waarin we oom en tante gaan worden van de baby van Arno en Monique, het jaar waarin we erachter zullen komen of de Maya’s gelijk hebben gehad met hun jaartelling, of dat we toch gewoon verder zullen gaan.

Een ding is zeker: wat er ook gebeurt, we hebben het jaar op een geweldige wijze ingeluid met het mooiste vuurwerk van de wereld. En het is een prachtige herinnering en een unieke ervaring en dat we dit met elkaar konden meemaken, is bijzonder mooi!

Nieuwjaarsdag was onze laatste dag in dit gezelschap en we hebben er ten volle van genoten! Lekker gegeten met elkaar, in het zonnetje in het park gelegen en nog de laatste souvenirs gekocht. Wat is het snel gegaan in Australië, wat was het mooi en gezellig met elkaar!

Op de luchthaven moesten we helaas weer afscheid nemen van Henk, Gabrielle, Arno, Monique en mijn ouders. Toch wel weer even een momentje met een brok in de keel. Maar, zoals Monique het zo mooi weet te zeggen: Don’t cry because it’s over, but smile because it happened!

En zo sluiten we deze keer af. Inmiddels zijn we aangekomen in Nieuw Zeeland en zullen binnenkort weer nieuwe berichten plaatsen!

Liefs,
Yv en Ro