Wines and Ice

Na die zware Tongariro Crossing wilden we het iets rustiger aan doen. Nieuw Zeeland heeft namelijk ook mooie wijnen en daar wilden we wel wat meer van weten. Net als in Australie hebben de wijnhuizen in Nieuw Zeeland ook proeverijen waar je zo binnen kunt lopen en wat kunt proeven.

Door een georganiseerde wijntoer te doen, word je naar een aantal wijnhuizen gebracht, wat op zich prima kan zijn. Maar wij wilden liever onze eigen wijnhuizen kiezen en in ons eigen tempo gaan. Geen probleem, wij Hollanders fietsen wel :)

En dat viel best wel even tegen. Ten eerste hadden we nog pijnlijke benen van de Togariro Crossing, ten tweede hadden we flinke wind tegen en tot slot bleek de plattegrond niet op schaal te zijn en waren de afstanden best ver. Maar... het zonnetje scheen en we reden door de wijnvelden, dus no worries at all!

In Nieuw Zeeland zijn ze goed in het maken van Sauvignon Blanc, Riesling en Pinot Noir. Ik wil ze niet tekort doen, er zijn zeker ook andere wijnen die hier goed gemaakt kunnen worden, maar dit zijn denk ik wel de bekendste.

Vanuit Hastings konden we de wijnen van Hawkes Bay proberen en uiteindelijk hebben we een aantal mooie ontdekkingen gedaan, waaronder wijnhuis Salvare waar we ook hebben genoten van een heerlijke lunch.

Tijd om het Noordereiland achter ons te laten en onze pijlen te richten op het Zuidereiland. Met de Interislander (ferry-cruiseschip) wordt je in 3 uur van Wellington naar Picton gebracht, waarbij je onderweg ook een mooi uitzicht hebt op de bergen en af en toe een dolfijn spot :)

Onze eerste stop op het Zuidereiland is Blenheim, waar we ook weer wijnen gaan proeven. Blenheim ligt in het Marlborough gebied en hier komen de beste Sauvignon Blancs vandaan. Iets wat we alleen maar kunnen beamen.

Overigens is Nieuw Zeeland slechts verantwoordelijk voor 1% van de wijnproductie van de wereld. Aangezien de beste Sauvignon Blancs hier vandaan komen, is de kans groot dat deze door de jaren heen alleen maar exclusiever en duurder gaat worden. Dus genieten we er nu nog maar van, nu we het nog kunnen betalen :)

De zomer tot nu toe is erg slecht in Nieuw Zeeland. Als de komende periode de zon blijft schijnen hebben we nog kans op een goed wijnjaar, anders wordt het een zware dobber voor de wijnhuizen hier.

Ook hier gingen we met de fiets op pad en inderaad ook hier hadden we wind tegen en was de plattegrond niet op schaal, maar goed, ook hier scheen het zonnetje weer en reden we tussen onze favoriete velden.

Hier liggen de voor ons iets bekendere wijnhuizen: Saint Clair (dankzij Kasper een van onze favorieten), Cloudy Bay (dankzij Bula Wines in Haarlem ook een van onze favorieten) en Villa Maria. Deze laatste is behoorlijk groot in Nieuw Zeeland en we verwachtten hierdoor een 13 in een dozijn wijn, maar ze wisten ons toch te verrassen met een smakelijke Sauvignon Blanc!

Erg leuk om een dagje op pad te gaan en te ontdekken waar je favoriete wijnen vandaan komen!

Na de wijnen gingen we richting Abel Tasman N.P. waar je leuke wandelingen kan maken, en kanotochtjes kan maken langs de kust. We troffen mooi weer en besloten een gecombineerde tocht te doen van een halve dag wandelen en een halve dag kanoën.

Ik kan me erg goed voorstellen dat dit een unieke ervaring kan zijn voor sommige mensen. Helaas voor ons was het niet zo bijzonder, omdat we deze ervaring op andere plekken ter wereld beter en mooier hebben meegemaakt.

De wandeling ging voornamelijk door het bos, waardoor we niet veel van de omgeving zagen. De hangende brug tussen Bark Bay en Torrent Bay was nog wel leuk, maar als je in Zuid Afrika op de Suspension Bridge hebt gestaan, dan valt deze daarbij toch in het niet.

De kustlijn biedt wel mooie stranden en mooi gekleurd water, maar de temperatuur overdag is zo’n 22 graden en de watertemperatuur is 19 graden. Dus je denkt wel 2 keer na voordat je het water in gaat. Hoe anders is dit in Vietnam en Bali...

De kanotocht ging langs deze kust en 2 eilandjes en qua uitzicht verandert er niet zoveel. Weinig wind en geen stroomversnellingen, de kano wordt hierdoor eigenlijk gedegradeerd tot een vervoermiddel. Voordeel is wel dat we onze armspieren trainen.

Al met al hebben we best wel een leuke dag gehad, maar gezien de prijs die we ervoor moesten betalen, vonden we het niet de moeite waard. Aan de andere kant: als we het overgeslagen hadden, dan hadden we ons nog altijd afgevraagd of we het toch niet hadden moeten doen... Tja, soms maak je keuzes en daar leer je weer van!

Na Abel Tasman hadden we een lange reisdag: ’s ochtends om 7.15u de bus in, ’s middags om 16.45u kwamen we aan op onze bestemming: Franz Josef. In de stromende regen vonden we ons hostel.

Hoe anders was het de volgende dag: stralende zon! Ideaal voor onze excursie naar de Franz Josef Gletsjer! Bepakt met warme regenkleding, crampons (spikes voor onder je schoenen), en muts en wanten gingen we erheen. Uiteindelijk bleken we het allemaal nodig te hebben, want het is best fris daar.

De gletsjer heeft zich de afgelopen jaren steeds verder teruggetrokken, iedere dag wordt de ijslaag 10cm dunner. Toch schijnt hij ondergronds nog te groeien, dus we hoeven voorlopig niet bang te zijn dat hij binnenkort verdwijnt.

Op het ijs merk je hoe geweldig die crampons zijn: waar je je voet ook neerzet, je hebt gewoon grip! Ideaal! Onze gids leidde ons een behoorlijk eind de gletsjer op, waarbij we door smalle spleten liepen, soms een soort ondergrondse grot tegenkwamen, waar we in konden kijken, echt geweldig!

Wat ook heel bijzonder is, is de blauwe kleur die het ijs aanneemt. Dit zie je normaal alleen in films en vraag je je af of het wel realistisch is. Erg bijzonder hoe de natuur in elkaar zit!

Met deze bijzondere ervaring nog vers in het geheugen, reisden we gisteren door naar Queenstown. Wederom zo’n lange dag in de bus, maar vandaag hebben we een rustdagje en kunnen we even bijkomen van alle ervaringen.

Morgen begint weer een nieuw avontuur: de Routeburn Track, volgens de kenners een van de mooiste routes ter wereld. Dit is een 3-daagse wandeltocht door de bergen, waarbij we ’s avonds in een hutje overnachten. Tijdens deze tocht zullen we behoorlijke stukken moeten klimmen. Back to basic, dus we zijn de komende dagen even niet bereikbaar.

Aansluitend gaan we nog naar Dunedin waar we albatrossen willen gaan spotten. Daarna is ons Nieuw Zeeland avontuur alweer bijna voorbij

Deze laatste ervaringen volgen volgende week!